Archiwum Tagów | "chromatyna"

Tags: ,

Obecność wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) w nasieniu jest związana z obniżoną ruchliwością plemników i podwyższoną fragmentacją ich DNA

Opublikowany w 08 stycznia 2019 przez eliza

Wirus brodawczaka ludzkiego (human papilloma virus) znany jako HPV należy do rodziny papillomawirusów. Zakażenie tym wirusem przenoszone jest drogą płciową i w wielu przypadkach przebiega bezobjawowo, przy czym ocenia się, że zakażenie HPV przechodzi większość ludzi. Wyróżnia się nawet do 100 typów tego wirusa, z czego część nazywana jest hrHPV (czyli high-risk HPV). Ta właśnie grupa „wysokiego ryzyka” przyczynia się do powstawania nowotworów (m. in. szyjki macicy, sromu, pochwy czy prącia).

Grupa włoskich naukowców dokonała ciekawej obserwacji, że obecność wirusa HPV w nasieniu jest związana z obniżoną ruchliwością plemników oraz ze wzrostem odsetka plemników o nieprawidłowym indeksie fragmentacji DNA plemnikowego. Przebadali oni ponad 700 pacjentów z par zgłaszających się z powodu problemów z płodnością. Wirusa wykryto w nasieniu 15,5% badanych pacjentów, z czego 11% miało genotypy HPV określane jako high risk. Poza różnicami w parametrach nasienia pomiędzy grupą pacjentów HPV dodatnich i HPV ujemnych, nie wykazano różnic w ocenie klinicznej i w badaniach hormonalnych pomiędzy tymi grupami, które mogłyby tłumaczyć różnice w jakości nasienia.

Opracowanie: Eliza Filipiak (dr n. med.)
Na podstawie: High-risk human papillomavirus in semen is associated with poor sperm progressive motility and a high sperm DNA fragmentation index in infertile men. Hum Reprod. 2018 Dec 4. Boeri L, Capogrosso P, Ventimiglia E, Pederzoli F, Cazzaniga W, Chierigo F, Pozzi E, Clementi M, Viganò P, Montanari E, Montorsi F, Salonia A.

Komentarze (0)

chromatyna plemnikowa SCSA wynik prawidłowy

Tags:

Badanie fragmentacji DNA plemników metodą SCSA na cytometrze przepływowym

Opublikowany w 03 stycznia 2019 przez eliza

 Badanie uszkodzeń struktur DNA plemników znane jest w świecie medycznym od lat, jednak wciąż w wielu przypadkach u pacjentów zlecane są jedynie ogólne badania nasienia, takie jak ocena koncentracji plemników, ich liczby, ruchliwości czy morfologii. Zarówno wiele starszych jak i nowych publikacji naukowych sugeruje, by ocenę fragmentacji DNA plemników włączyć do diagnostyki męskiej płodności. Dlaczego? Ponieważ ilość procentowej zawartości uszkodzeń DNA plemników jest jednym z kluczowych czynników mających wpływ na zapłodnienie i rozwój zarodka. Im więcej uszkodzeń, tym gorsza jakość męskich komórek rozrodczych. Im jest ich mniej, tym szansa na uzyskanie upragnionej, prawidłowej ciąży jest większa. Plemnik posiadający liczne uszkodzenia w DNA może być zdolny do zapłodnienia komórki jajowej, jednak uszkodzone DNA będzie miało negatywny wpływ na rozwój zarodka i płodu, a także zdrowie potomstwa w przyszłości.

Dlaczego więc badanie to nie jest wykonywane częściej? Być może jest to związane z utrudnioną dostępnością do tego testu, zbyt długim okresem oczekiwania na wynik w niektórych przypadkach czy też poprawnym wykonaniem badania na etapie laboratoryjnym, co nierozerwalnie połączone jest z wiarygodnością wyniku.

Na rynku diagnostyczno-naukowym dostępnych jest kilka rodzajów testów oceniających integralność DNA w plemnikach. Do najczęściej stosowanych zaliczamy test COMET, test TUNEL, test SCD (ang. sperm chromatin dispersion) oraz test SCSA (ang. Sperm Chromatin Structure Assay). Spośród nich, w rutynowej diagnostyce pacjentów najczęściej dostępne są dwa modele oceny uszkodzeń DNA w plemnikach – metoda mikroskopowa SCD oraz cytometryczna SCSA. Badanie uszkodzeń DNA metodą SCSA jest testem, który odznacza się wysoką czułością i wiarygodnością. Podczas gdy w mikroskopie świetlnym badanych jest zwykle najwyżej kilkaset plemników, metoda cytometrii umożliwia sprawdzenie kilku tysięcy komórek. Pomiar cytometrem przepływowym dokonywany jest dwukrotnie, a analizie podlega 10 tysięcy plemników. Badanie można wykonać zarówno ze świeżego materiału jak i z rozmrożonej porcji nasienia. Do każdej próbki nasienia, po jej wstępnym przygotowaniu, dodawany jest roztwór o bardzo niskim pH, który dziurawi błonę komórkową plemników. Następnie do badanego materiału dodaje się specjalny barwnik – oranż akrydyny, który wnika przez powstałe otwory i łączy się z DNA komórki. Jeżeli w plemniku struktura nici DNA jest prawidłowa, barwnik wysyła zielone światło fluorescencyjne. Gdy nić DNA jest pojedyncza, czyli uszkodzona, emitowane jest światło czerwone. Odczyt dokonywany na cytometrze pozwala bardzo wyraźnie oddzielić oba te świecenia i w ten sposób uzyskać czytelny wynik. Oranż akrydyny jest barwnikiem fluorescencyjnym, który w zależności od miejsca połączenia się ze strukturami DNA będzie emitował fale o różnej długości. Te dwa rodzaje świecenia odczytywane są przez filtry i detektory cytometru. W przypadku fluorescencji czerwonej jest to filtr odczytujący fale o długości 630 nm, a przy zielonej filtr zbierający sygnały w pasmach od 515 do 530 nm.

Dodatkowo, dzięki metodzie cytometrycznej można ocenić tzw. dojrzałość chromatyny plemnikowej (HDS, ang. High DNA Stainability). Plemniki z niedojrzałą chromatyną plemnikową to takie które w metodzie cytometrycznej barwią się najsilniej (i najsilniej „świecą”). W jądrach komórkowych tych plemników DNA nie jest dostatecznie mocno „upakowane” (pomimo, że nie jest pofragmentowane) tak jak w plemnikach prawidłowych, więc tym samym plemniki z tej populacji nie są w pełni zdolne do zapłodnienia komórki jajowej. W badaniu cytometrycznym zakres HDS jest ustalany w oparciu o próbki referencyjne i powinien wynosić < 15%.

Zakresy referencyjne stosowane w metodzie SCSA dla DFI (fragmentacji DNA plemników) wyglądają następująco:

* 0% – 15% – bardzo wysoki potencjał do zapłodnienia
* 16% – 29% – średni potencjał do zapłodnienia
* powyżej 30% – bardzo niski potencjał do zapłodnienia

Jeżeli „tylko” około 30% plemników ma uszkodzoną strukturę DNA, to dlaczego pozostałe 70% nie jest zdolne do prawidłowego zapłodnienia komórki jajowej? Autorzy metody sugerują tutaj fenomen góry lodowej – fizyczno-chemiczne oddziaływania odczynników na plemniki są wystarczające jedynie do ujawnienia się 30% uszkodzonych komórek. Jest jednak wysoce prawdopodobne, że ten sam typ uszkodzeń występuje w całej populacji plemników, w mniejszym nasileniu, ale nadal wystarczającym, by powodować problemy z płodnością. Stąd też, przy wysokim procencie uszkodzeń w DNA częste są trudności z naturalnym zajściem w ciążę, obserwuje się obumieranie zarodków przy procedurach IVF, a w przypadku zapłodnienia – dochodzi do poronień na wczesnym etapie ciąży.

Warto więc pomyśleć nad włączeniem testu fragmentacji DNA plemników do rutynowej diagnostyki pacjentów, nawet wtedy, gdy wyniki ogólnych badań nasienia nie sugerują żadnych nieprawidłowości. Warto również wybrać metodę badania, która da lekarzowi prowadzącemu wiarygodne, przydatne informacje do dalszego postępowania leczniczego.

Przykładowe wyniki:

Wynik nieprawidłowy (bardzo wysokie DFI – 82,2%)

chromatyna plemnikowa SCSA wynik nieprawidłowy

 

 

Wynik prawidłowy (DFI -13%)

chromatyna plemnikowa SCSA wynik prawidłowy

 

 

Wyżej prezentowane wyniki zawierają wykresy cytometryczne analizowanego materiału pacjenta. Wykres z lewej strony wyniku to tzw. „dot plot”, wykres od prawej to histogram.

Na „dot plocie” przedstawione są populacje plemników z prawidłowym i nieprawidłowym DNA rozdzielone na podstawie emisji fal świecenia oranżu akrydyny. Populacja komórek położona wzdłuż osi Y powinna być jak największa – do pewnej wysokości jest to populacja plemników z prawidłowym DNA (plemniki położone powyżej głównej populacji prawidłowych to plemniki z niedojrzałym DNA). Komórki położone wzdłuż osi X są plemnikami z uszkodzonym DNA. Im jest ich więcej, tym fragmentacja plemników większa.

Pierwszy z prezentowanych wyników obrazuje wynik pacjenta z DFI nieprawidłowym, natomiast wynik drugi z DFI w zakresie normy.

Histogram jest wykresem tworzonym na podstawie „dot plotów”. Obrazuje to samo, tylko w postaci pików.


Opracowanie:
mgr Barbara Kordalska, diagnosta laboratoryjny
mgr Edyta Kruzel-Szwaczka, specjalista z laboratoryjnej diagnostyki medycznej
Laboratorium CYTOLAB

Komentarze (0)

<!--:pl-->Dodatkowe testy i badania nasienia<!--:-->

Tags: , , , ,

Dodatkowe testy i badania nasienia

Opublikowany w 14 września 2011 przez blimusiek

Poniżej prezentujemy listę i krótką charakterystykę dostępnych komercyjnie badań i testów, które można wykonać w nasieniu, i które mogą mieć znaczenie diagnostyczne w ustalaniu przyczyn i leczeniu niepłodności męskiej.

Badanie ogólne (analiza makroskopowa i mikroskopowa)

Badanie ogólne (seminogram) jest podstawowym badaniem jakości nasienia. Obejmuje ono ocenę cech makroskopowych, takich jak objętość, lepkość, pH, kolor, zapach oraz parametrów mikroskopowych: liczebności, żywotności, ruchliwości i budowy (inaczej morfologii) plemników. Zobacz także inne artykuły w tym temacie: O badaniu nasienia oraz Pytania pacjentów dotyczące badania nasienia.

Gdzie wykonać: link

MAR Test (obecność przeciwciał przeciwplemnikowych w nasieniu)

Test MAR (ang.: mixed antiglobulin reaction) służy do wykrywania przeciwciał przeciwplemnikowych w nasieniu. Jeśli  przeciwciała te są obecne, to znajdują się na powierzchni plemników. Test MAR może wykrywać zarówno przeciwciała klasy IgG i IgA (zależy to od zastosowanego zestawu). To, jakie przeciwciała były wykrywane powinno być zapisane na wyniku. Test ten można stosować rutynowo u wszystkich pacjentów lub też w przypadkach, kiedy podejrzewa się niepłodność o podłożu immunologicznym (słaba ruchliwość plemników, czy aglutynacja plemników odnotowane w ogólnym badaniu nasienia). Test MAR polega na tym, że do próbki nasienia dodaje się kuleczki lateksu pokryte przeciwciałami IgA lub IgG oraz mieszaninę przeciwciał anty IgA lub anty IgG. Jeżeli na plemnikach także występują przeciwciała IgA lub IgG, to dochodzi do połączenie plemników z kuleczkami, co obserwuje się w mikroskopie. Wynik powyżej 50% plemników związanych z kuleczkami traktuje się jako pozytywny i oznacza on obecność przeciwciał przeciwplemnikowych w ilości zaburzającej funkcję plemników (możliwość przenikania przez śluz szyjki macicy, a także zdolność do zapłodnienia). Test ten można wykonywać jedynie wtedy, gdy w nasieniu znajdują się plemniki wykazujące ruch. Zobacz także: Co to jest niepłodność autoimmunologiczna?

Gdzie wykonać: link

Immunobead Test

Test Immunobead nie jest wykonywany ze świeżej próbki nasienia, ale z nasienia specjalnie wcześniej przygotowanego, z którego usunięto elementy mogące maskować obecność przeciwciał. Dlatego jest on dokładniejszy niż test MAR, pomimo iż jego wykonanie jest bardziej pracochłonne. Istnieją zarówno zestawy wykrywające przeciwciała typu IgA, jaki i typu IgG. Zasada działania testu jest podobna jak wyżej opisanego testu MAR (połączenie plemników z kuleczkami lateksu obserwuje się w mikroskopie). Ocena wyniku testu Immunobead także jest podobna: >=50% plemników związanych z kuleczkami oznacza wynik pozytywny wskazujący na występowanie przeciwciał przeciwplemnikowych w ilości zaburzającej funkcję plemników. Test ten można wykonywać jedynie wtedy, gdy w nasieniu znajdują się plemniki wykazujące ruch. Zobacz także: Co to jest niepłodność autoimmunologiczna?

Posiew i antybiogram

Posiew jest badaniem mającym na celu wykrycie mikroorganizmów (bakterii, grzybów) w materiale biologicznym np. w nasieniu, natomiast antybiogram określa wrażliwość tych drobnoustrojów na wybrane antybiotyki. Wynik posiewu obejmuje nazwę tego mikroorganizmu, natomiast wynik antybiogramu nazwę antybiotyku i poziom wrażliwości danego drobnoustroju na dany antybiotyk. Antybiogram wykonuje się tylko wtedy, gdy wyniki posiewu okażą się pozytywne, czyli jeśli w nasieniu zostanie znaleziony jakiś mikroorganizm. W przeciwnym razie nie ma możliwości wykonania antybiogramu, ponieważ nie ma drobnoustrojów, których wrażliwość na antybiotyki można by było zbadać. Z nasienia wykonuje się najczęściej posiew tlenowy, choć w wielu przypadkach uzasadnione jest dodatkowo wykonanie mykogramu oraz testów na takie drobnoustroje jak Ureaplasma i Mycoplasma. Zobacz także: Posiew nasienia,Posiew nasienia – dziwne wyniki i inne problemy oraz Czy zamiast posiewu z nasienia można wykonać posiew z moczu?

Gdzie wykonać: link

Chromatyna plemnikowa

Badanie chromatyny plemnikowej (zwane też SCSA – Sperm Chromatin Structure Assay) pozwala na ocenę jakości DNA w plemnikach za pomocą cytometrii przepływowej. Wynikiem badania jest tzw. indeks DFI (DNA Fragmentation Index), czyli odsetek plemników z uszkodzeniami DNA. Dodatkowo ocenie poddaje się stopień zaawansowania tych uszkodzeń (także wyrażany w procentach) oraz odsetek plemników z chromatyną niedojrzałą. DFI <15% traktowany jest jako wynik poprawny, natomiast DFI > 30% jest traktowany jako nieprawidłowy  (brak lub niski potencjał do zapłodnienia). Wartość FDI pomiędzy wymienionymi wielkościami procentowymi oznacza średni potencjał płodności (dzielony także na dwa dodatkowe przedziały: 15-24% – dobry i 25-30% – umiarkowany). Obecnie na rynku pojawiają się testy pozwalające na ocenę fragmentacji DNA pod mikroskopem, bez użycia specjalistycznej aparatury typu cytometr przepływowy. Zobacz także, więcej informacji na temat tego badania: Chromatyna plemnikowa.

Gdzie wykonać: link

Ocena białek jądrowych (nukleoprotein)

Za pomocą tego testu można wnioskować czy materiał genetyczny plemników jest zorganizowany prawidłowo i czy białka służące jego organizacji uległy protaminacji (czyli typowej dla plemników wymianie białek histonowych na protaminy). Materiał genetyczny w plemniku ma specjalną, niepodobną do komórek somatycznych organizację przestrzenną (upakowanie) – musi być bardzo silnie skondensowany. W pozostałych ludzkich komórkach organizacja DNA oparta jest na białkach histonowych, natomiast w plemnikach funkcję tę pełnią protaminy. Dzięki swoim właściwościom takim jak niska masa cząsteczkowa i wysokie pH protaminy zapewniają lepszą kondensację DNA, a przez to mniejsze rozmiary i większą stabilność jądra komórkowego. Proces protaminacji czyli zamiana histonów na protaminy zachodzi w końcowym etapie spermatogenezy w trakcie dojrzewania gamet męskich (plemników). Niewłaściwa protaminacja w plemnikach sprzyja uszkodzeniom DNA i może prowadzić do fragmentacji chromatyny jądrowej oraz apoptozy (programowana śmierć komórki). Ocena protaminacji wyrażana jest jako odsetek plemników o prawidłowej kondensacji jąder komórkowych oraz odsetek plemników niedojrzałych. Wartość referencyjna wynosi < 30% plemników niedojrzałych. W przypadku pacjentów z wynikami nieprawidłowej integralności chromatyny wynik oceny białek jądrowych / nukleoprotein pozwala odpowiedzieć na pytanie czy fragmentacja chromatyny plemnikowej ma charakter pierwotny czy wtórny. Zobacz także: Ocena protaminacji w jądrach komórkowych plemników

Test oksydoredukcyjny (Test ROS)
Test ten ma na celu określenie poziomu reaktywnych form tlenu, czyli tzw. ROS w nasieniu. Podwyższenie tego poziomu jest często związane z leukocytospermią, jednak w wielu przypadkach nie jest on w żaden sposób związany w wynikami ogólnego badania nasienia, natomiast ma znaczący wpływ na płodność męską (w wielu przypadkach niepłodności idiopatycznej przyczyną problemów jest właśnie podwyższony poziom ROS). Niewielka ilość wolnych rodników tlenowych (ROS) jest niezędna w nasieniu m.in. do aktywacji plemników, jednak podwyższona ilość ROS (a tym samym podwyższony wynik testu ROS) wpływa negatywnie na plemniki uszkadzając ich DNA i błonę komórkową, przez co pogarsza ich zdolność do zapłodnienia. Najlepiej jeśli test ROS jest wykonywany w połączeniu z oceną całkowitej zdolności antyoksydacyjnej plazmy nasienia i interpretacja obu tych wyników razem daje najpełniejszą informację o sytuacji pacjenta. Zobacz także: Reaktywne formy tlenu (ROS), leukocytospermia i jakość nasienia oraz Reaktywne formy tlenu (ROS) – stres oksydacyjny w nasieniu.

Gdzie wykonać: link

Ocena całkowitej zdolności antyoksydacyjnej plazmy nasienia (Test TRAP)
Wynik tego testu zwanego także „oceną zdolności wymiatania wolnych rodników” oraz TRAP (ang.: Total Reactive Antioxidant Potential) odzwierciedla zdolność nasienia do neutralizowania wolnych rodników (produkowanych m.in. przez leukocyty i same plemniki) obecnych w nasieniu. Zdolność ta zależna jest od ilości i aktywności antyoksydantów (przeciwutleniaczy) zawartych w plazmie nasienia i to jest właśnie przedmiotem pomiaru w tym teście.  Równowaga pomiędzy poziomem ROS (patrz Test ROS), a całkowitą zdolnością antyoksydacyjną nasienia jest kluczowa dla płodności męskiej. Test ROS powinien być interpretowany w połączeniu z wynikiem testu TRAP ponieważ podwyższony poziom ROS przy wysokiej zdolności antyoksydacyjnej nasienia jest mniej szkodliwy niż w przypadkach gdy całkowita zdolność antyoksydacyjna jest niska. Zobacz także: Reaktywne formy tlenu (ROS), leukocytospermia i jakość nasienia oraz Reaktywne formy tlenu (ROS) – stres oksydacyjny w nasieniu.

Gdzie wykonać: link

Test przeżywalności plemników (24-godzinny)

Test ten pozwala na ocenę przeżywalności plemników w specjalnym medium o składzie identycznym jak płyn jajowodowy, w temperaturze ciała, w kontrolowanych warunkach dostępu tlenu i dwutlenku węgla, po czasie 24 godzin (stosowane są także krótsze lub dłuższe okresy) od momentu oddania nasienia. Ze względu na brak wartości referencyjnych i ustalonych metod interpretacji test ten ma ograniczoną wartość diagnostyczną.

HBA (Hyaluronan Binding Assay – test wiązania z hialuronianem)

HBA jest testem „funkcjonalności” i dojrzałości plemników. Dojrzałe plemniki o prawidłowej fizjologii produkują białka, które mają zdolność łączenia się z kwasem hialuronowym (hialuronianem), który jest składnikiem otoczki komórki jajowej. W teście HBA kwas hialuronowy znajduje się na specjalnej płytce, na którą nakłada się próbkę nasienia i którą obserwuje się pod mikroskopem. Plemniki prawidłowe (dojrzałe i wykazujące prawidłowe funkcje) łączą się z kwasem hialuronowym i dzięki temu można je odróżnić od nieprawidłowych.  Interpretacja wyniku testu HBA zależna jest od wartości referencyjnych podanych przez producenta danego testu (powinny być podane na wyniku) i może wynosić np.: >=80% plemników związanych do płytki – wynik pozytywny (prawidłowa dojrzałość i funkcjonalność plemników), <80% plemników związanych z podłożem – obniżona dojrzałość i funkcjonalność plemników. Zobacz także, więcej informacji nt. tego badania: Test HBA (wiązania z hialuronianem).

Gdzie wykonać: link

LeucoScreen (test na obecność leukocytów peroksydazo-dodatnich)

W próbce nasienia poza plemnikami można znaleźć także inne komórki m.in. komórki okrągłe. Wśród komórek okrągłych mogą się znajdować leukocyty. Większość leukocytów w nasieniu to tzw. granulocyty, a rzadziej spotykane są limfocyty, monocyty i makrofagi. Cechą charakterystyczną granulocytów jest produkowanie enzymu zwanego peroksydazą. Dzięki obecności tego enzymu leukocyty mogą być wybarwione i można je odróżnić w preparacie mikroskopowym od innych komórek, które nie ulegają zabarwieniu. Obecność leukocytów peroksydazo-dodatnich (czyli barwiących się testem LeucoScreen) w liczbie >=1 mln/ml nazywana jest leukocytospermią. Może ona świadczyć o nieprawidłowościach w układzie rozrodczym męskim (np. infekcji), często koreluje z obniżonymi parametrami nasienia i powinna skłaniać do wykonania posiewu nasienia. Zobacz także: Leukocyty w nasieniuPosiew nasienia oraz Stany zapalne w męskim układzie rozrodczym.
WHO zaleca ocenianie obecności leukocytów w nasieniu jako standardową procedurę przy badaniu ogólnym nasienia, a nie jako procedurę dodatkową.

Chlamydia

Choć istnieje kilka testów na obecność bakterii z rodzaju Chlamydia to za najskuteczniejszy uważa się test metodą PCR. Inne dostępne testy metodami enzymatycznymi lub immunofluorescencyjnymi z wymazów z cewki moczowej lub z nasienia, czy też hodowla na specyficznych podłożach są mniej dokładne i nie zawsze pozwalają na wykrycie tej bakterii. Innym sposobem jest oznaczenie poziomu specyficznych przeciwciał we krwi. Zakażenia Chlamydiami dotyczą także kobiet. Bakterie te są niewykrywalne za pomocą tradycyjnego posiewu. Zobacz także: Chlamydioza: zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis

Gdzie wykonać: link

Postcoitial Test (Test PCT, test „po stosunku”)

Test ten wykonywany powinien być 9-14 godzin po stosunku, możliwie najbliżej momentu owulacji w cyklu menstruacyjnym kobiety. Ma on na celu ocenę wpływu śluzu szyjki macicy na ruchliwość plemników. Test PCT polega na pobraniu śluzu szyjkowego i jego obserwacji pod mikroskopem pod kątem obecności i ruchliwości plemników. Jeśli w polu widzenia mikroskopu (powiększenie 400x) widoczny jest choć 1 plemnik o ruchliwości progresywnej, oznacza to wynik pozytywny (brak „wrogości” śluzy szyjkowego i brak autoimmunizacji przeciwko plemnikom). Natomiast drgający, nieprogresywny ruch plemników może świadczyć o obecności przeciwciał na plemnikach lub w śluzie szyjkowym. Wielu klinicystów kwestionuje przydatność wyników tego testu w diagnostyce i leczeniu.

Gdzie wykonać: link

Analiza biochemiczna plazmy nasienia

W plazmie nasienia można oznaczyć obecność kilku substancji świadczących o prawidłowej lub zaburzonej funkcji poszczególnych gruczołów lub narządów męskiego układu płciowego. Pomimo dużej wartość diagnostycznej wymienionych poniżej oznaczeń, nie są one rutynowo stosowane w diagnostyce klinicznej (mała dostępność oznaczeń). Do najważniejszych znaczników biochemicznych należą:

  • cynk, kwas cytrynowy i fosfataza kwaśna, jako znaczniki czynności prostaty;
  • fruktoza, jako znacznik czynności pęcherzyków nasiennych;
  • enzym α-glukozydaza obojętna, jako znacznik czynności najądrzy i drożności dróg wyprowadzających nasienie.

Czytaj więcej o tych badaniach: link oraz zobacz gdzie można je wykonać: link

Badanie aktywności mitochondrialnej we wstawkach plemników

Opiera się ono o test cytochemiczny na mitochondrialne oksydoreduktazy zależne od NADH (test NADH-NBT; test formazanowy). W teście ocenia się zdolność oksydoredukcyjną w mitochondriach plemników na podstawie reakcji barwnej. Produktem reakcji są formazony o zabarwieniu granatowym lub ciemnofioletowym. Wynik testu widoczny jest jako zabarwienie wstawek plemników w tych plemnikach, u których mitochondria działają prawidłowo. Test ten nie ma ustalonych wartości referencyjnych, ani interpretacji, choć im wyższy odsetek plemników zawiera barwiące się wstawki tym lepiej.

Test akrozynowy

Pozwala na zmierzenie całkowitej aktywności akrozyny. Akrozyna jest to białko obecne w akrosomie dojrzałych plemników i uwalniane w trakcie reakcji akrosomalnej (czyli w czasie kontaktu z komórką jajową), które umożliwia trawienie osłonki przejrzystej komórki jajowej poprzedzające zapłodnienie.

 

Powyższa lista badań będzie stopniowo poszerzana.

 

Komentarze (1)

Micinski

Tags: ,

Chromatyna plemnikowa a szanse na powodzenie w metodach wspomaganego rozrodu (ICSI)

Opublikowany w 15 września 2011 przez blimusiek

Czy to w jakim stanie jest chromatyna plemnikowa ma wpływ na skuteczność zapłodnienia naturalnego, czy powodzenia metod wspomaganego rozrodu, takich jak inseminacja domaciczna (IUI), klasyczne zapłodnienie in vitro (IVF), czy docytoplazmatyczne wstrzyknięcie plemnika (ICSI)? Badanie przeprowadzone przez grupę polskich naukowców przyniosły pozytywną odpowiedź na to pytanie w części dotyczącej metod wspomaganego rozrodu. Badaniu poddano 60 par poddających się procedurze ICSI. Średni wiek mężczyzn wynosił 34 lata, natomiast kobiet 30,5 roku. W nasieniu pacjentów oceniano jakość chromatyny plemnikowej (współczynnik fragmentacji DNA, w skrócie DFI). Na podstawie uzyskanych wyników mężczyzn podzielono na dwie grupy: DFI <15% (39 mężczyzn ze średnim DFI 4%) oraz DFI >=15% (21 mężczyzn ze średnim DFI 23%). Współczynnik DFI poniżej 15% uznawany jest powszechnie za wynik prawidłowy, z dużymi szansami na skuteczne zapłodnienie.

Okazało się, że w grupie pierwszej, w której chromatyna plemnikowa była prawidłowa, uzyskano 11 ciąż (skuteczność prawie 30%), podczas gdy w grupie pacjentów z obniżonym współczynnikiem DFI uzyskano tylko 2 ciąże (10% skuteczności). Wyniki te sugerują, że wynik badania chromatyny plemnikowej pozwala na lepsze oszacowanie szans na powodzenie metody ICSI.

Gdzie wykonać badanie chromatyny plemnikowej: link

Opracowanie: Eliza Filipiak (dr n. med.)

Na podstawie: Micinski, P., Pawlicki, K., Wielgus, E., Bochenek, M., and Tworkowska, I. The sperm chromatin structure assay (SCSA) as prognostic factor in IVF/ICSI program. Reprod Biol 2009; 9, 65-70.

Micinski

Komentarze (0)

Tags: , ,

Palenie papierosów a chromatyna plemnikowa i jakość nasienia

Opublikowany w 15 września 2011 przez blimusiek

Pytanie, czy chromatyna plemnikowa i jakość nasienia są uszkadzane przez palenie papierosów nurtuje wiele par starających się o dziecko. Odpowiedzią na to pytanie mogą być wyniki uzyskane przez grupę chińskich naukowców, którzy przeprowadzili badania na temat wpływu palenia papierosów na wyniki analizy chromatyny plemnikowej – integralności DNA plemników oraz ich dojrzałości. Prawie 800 mężczyzn mających problemy z płodnością, których nasienie było analizowane na potrzeby tego badania podzielono na grupy w zależności od tego, jak dużo papierosów palili dziennie (= 20 papierosów dziennie), jak i od długości okresu przez który palili (= 10 lat). Mężczyźni niepalący stanowili osobną grupę. Za pomocą metody SCSA (badanie fragmentacji chromatyny plemnikowej) u mężczyzn w różnych grupach oceniano współczynnik DFI (indeks fragmentacji chromatyny) oraz dojrzałość plemników. Wyniki porównano z tradycyjnymi parametrami nasienia, takimi jak ruchliwość i morfologia plemników.

Okazało się, że w grupach mężczyzn palących ponad 20 papierosów dziennie oraz palących przez okres dłuższy niż 10 lat gorsza była ruchliwość progresywna oraz morfologia plemników. Ponadto pacjenci ci mieli mniejszą objętość nasienia. Dodatkowo wykazano, że chromatyna plemnikowa miała gorszą jakość (wyższy odsetek plemników z pofragmentowaną chromatyną oraz plemników niedojrzałych) u palaczy niż u mężczyzn niepalących, co świadczy o negatywnym wpływie palenia papierosów nawet w niewielkich ilościach i przez krótki czas na genetyczną jakość plemników.

Gdzie wykonać badanie chromatyny plemnikowej: link

Opracowanie: Eliza Filipiak (dr n. med.)

Na podstawie: Niu, Z. H., Liu, J. B., Shi, T. Y., Yuan, Y., and Shi, H. J. [Impact of cigarette smoking on human sperm DNA integrity]. Zhonghua Nan Ke Xue  16, 300-304.

2 komentarze

Tags:

Chromatyna plemnikowa

Opublikowany w 07 lutego 2012 przez eliza

Badanie chromatyny plemnikowej pozwala na ocenę jakości DNA w plemnikach. Obecnie najbardziej popularną metodą oceny chromatyny plemnikowej jest tzw. SCSA – Sperm Chromatin Structure Assay, pozwalająca na ocenę DNA za pomocą cytometrii przepływowej. Wynikiem badania jest tzw. indeks DFI (DNA Fragmentation Index), czyli odsetek plemników z uszkodzeniami DNA. Dodatkowo ocenie poddaje się stopień zaawansowania tych uszkodzeń (także wyrażany w procentach) oraz odsetek plemników z chromatyną niedojrzałą. DFI <15% traktowany jest jako wynik poprawny, natomiast DFI > 30% jest traktowany jako nieprawidłowy  (brak lub niski potencjał do zapłodnienia). Wartość FDI pomiędzy wymienionymi wielkościami procentowymi oznacza średni potencjał płodności (dzielony także na dwa dodatkowe przedziały: 15-24% – dobry i 25-30% – umiarkowany). Obecnie na rynku pojawiają się testy pozwalające na ocenę fragmentacji DNA pod mikroskopem, bez użycia specjalistycznej aparatury typu cytometr przepływowy. Zobacz także: Chromatyna plemnikowa

Komentarze (0)

Zapisz się do naszego newslettera

Aby zapisać się do newslettera, wpisz swój adres email poniżej. Otrzymasz email z informacją, jak potwierdzić subskrypcję.

Filmy