Archiwum Tagów | "chromatyna"

badanie nasienia wysoka temperatura 1

Tags: ,

Pogorszenie parametrów nasienia u górnika związane ze zmianą warunków pracy – opis przypadku

Opublikowany w 08 kwietnia 2019 przez eliza

Powszechnie znany jest fakt, że podwyższona temperatura jąder jest czynnikiem negatywnie wpływającym na jakość nasienia. Pisaliśmy o tym na łamach naszego portalu wielokrotnie (m.in. tutaj: Wysoka temperatura jąder – powszechnie znany wróg męskiej płodności). Powoływaliśmy się także na liczne badania naukowe opisujące między innymi wpływ temperatury na różne parametry nasienia w tym ruchliwość, liczebność czy jakość chromatyny plemnikowej plemników np. Wysoka gorączka, a jakość nasienia (ruchliwość i liczebność plemników oraz chromatyna plemnikowa), Wysoka gorączka, a jakość chromatyny plemnikowej). Lekarze zajmujący się niepłodnością męską zalecają pacjentom starającym się o dziecko ograniczenie sytuacji w których jądra są przegrzewane (noszenie obcisłej bielizny, siedzący tryb życia, trzymanie laptopa na kolanach, gorące kąpiele czy sauny). Uważa się, że żylakami powrózka nasiennego przyczyniają się do pogarszania płodności na skutek zwiększania temperatury w mosznie (oraz najprawdopodobniej na skutek zwiększającego się w tych przypadkach stresu oksydacyjnego). Niekorzystny wpływ wysokiej temperatury jest na tyle istotny, że na rynku dostępne są lub powstają różne „systemy” do chłodzenia jąder (Plastry chłodzące na jądra – FertilMate, Urządzenie do chłodzenia jąder CoolMen).

Poniżej dla ilustracji tego problemu prezentujemy dwa wyniki badań tego samego pacjenta.

Pacjent około lat 30 jest z zawodu górnikiem. Parametry nasienia pacjenta nie są prawidłowe już na pierwszym z prezentowanych wyników, jednak na drugim wyniku widać dramatyczne pogorszenie się i tak już nie najlepszych parametrów (kilkunastokrotny spadek koncentracji i całkowitej liczby plemników, z 5,3 mln/ml do 0,3 mln/ml oraz zmniejszenie się odsetka plemników o ruchu postępowym z 12% na 3%). Oba badania wykonano w odstępie około 2 miesięcy. Na kilka dni po wykonaniu pierwszego badania, pacjent został przesunięty do pracy na większą głębokość w kopalni, przy ścianie z płonącym metanem, gdzie panowała znacznie wyższa temperatura, na którą pacjent był narażony przez kilka godzin dziennie.

 

 

 

 

Opracowanie:
mgr Barbara Kordalska, Laboratorium CYTOLAB
mgr Edyta Kruzel-Szwaczka, Laboratorium CYTOLAB
dr n. med. Eliza Filipiak, Klinika SalveMedica

Opublikowano: 08.04.2019

Komentarze (0)

fragmentacja chromatyna plemnikowa HPV u zony

Tags:

Wysoki indeks DFI (fragmentacji chromatyny plemnikowej) u pacjenta którego żona miała infekcję HPV – opis przypadku

Opublikowany w 12 marca 2019 przez eliza

Z wielu doniesień naukowych wiadomo, że pacjenci z infekcją wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) mają obniżone parametry nasienia (czytaj więcej: Obecność wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) w nasieniu jest związana z obniżoną ruchliwością plemników i podwyższoną fragmentacją ich DNA), w tym zwiększoną fragmentację chromatyny plemnikowej, a także że zakażenie to jest jedną z przyczyn niepłodności partnerskiej. Prawdopodobnie dzieje się tak na skutek nie tylko obniżania parametrów ruchliwości plemników czy jakości ich chromatyny plemnikowej, ale także z wielu innych przyczyn (z których tylko niektóre są na dziś dzień poznane i zbadane). Wiemy z badań naukowych, że zainfekowany wirusem HPV plemnik jest w stanie zapłodnić komórkę jajową (choć skuteczność zapłodnienia jest nieco niższa niż przy udziale niezakażonych plemników) i że przekazany materiał genetyczny wirusa jest przez komórkę jajową transkrybowany w jej cytoplazmie (czytaj więcej: Plemniki zakażone wirusem HPV mają zdolność zapłodnienia oocytu). Wiemy też, że zapłodnienie plemnikami mężczyzn z HPV często kończy się poronieniem we początkowych tygodniach ciąży (czytaj więcej: Szczepienie przeciw wirusowi HPV u mężczyzn powodowało zwiększenie odsetka ciąż i urodzonych dzieci).

Poniżej prezentujemy wynik badania ogólnego nasienia oraz badania chromatyny plemnikowej u pacjenta, którego żona miała stwierdzoną infekcję wirusem HPV. Możemy przyjąć, że mężczyzna ten także był zakażony (jako partner seksualny zakażonej kobiety), choć nie był diagnozowany pod tym kontem. Na uzyskanym wyniku chromatyny plemnikowej wyraźnie widać, że indeks DFI jest bardzo wysoki, co (bazując na obserwacjach z badań naukowych) może być przypisane obecności wirusa HPV, tym bardziej, że u pacjenta nie stwierdzono innych czynników ryzyka dla wysokiego indeksu fragmentacji chromatyny (otyłości, palenia papierosów, obecności leukocytów w nasieniu, wysokiej gorączki w ostatnich tygodniach, tendencji do przegrzewania jąder, niewłaściwej diety, narażenia na substancje toksyczne). DFI było w tym przypadku wysokie pomimo nienajgorszego wyniku badania ogólnego nasienia (koncentracja, całkowita liczba plemników, ruchliwość, żywotność w granicach normy, jedynie obniżenie odsetka plemników o prawidłowej morfologii o jeden punk procentowy poniżej wartości referencyjnej), co jest kolejnym argumentem za tym, że samo badania ogólne nasienia nie wyczerpuje możliwości diagnostycznych dotyczących oceny męskiej płodności (czytaj więcej: Dodatkowe testy i badania nasienia). Para od wielu lat nieskutecznie starała się o ciążę i dziecko.

 

 

 

Opracowanie:
mgr Barbara Kordalska, Laboratorium CYTOLAB
mgr Edyta Kruzel-Szwaczka, Laboratorium CYTOLAB
dr n. med. Eliza Filipiak, Klinika SalveMedica

Opublikowano: 13.03.2019

Komentarze (0)

Tags: , , , , ,

Porównanie składów preparatów / suplementów diety na poprawę jakości nasienia dostępnych w Polsce w roku 2019

Opublikowany w 10 lutego 2019 przez eliza

W celu porównania składów dostępnych na Polskim rynku preparatów / suplementów diety stosowanych do poprawy jakości nasienia prezentujemy poniżej 2 tabelki ze składem oraz trzecią tabelkę podsumowującą ceny tych preparatów / suplementów. Pierwsza tabela przedstawia zawartość składników danego preparatu w jednej kapsułce/tabletce/saszetce, a druga przedstawia zawartość składników preparatu w dziennej zalecanej przez producenta dawce (czyli jeśli dany preparat będzie stosowany zgodnie z zaleceniami, np. 1 raz dziennie, 2 razy dziennie, 2 tabletki 2 razy dziennie). Tabela numer 3 przedstawia ceny preparatów / suplementów diety w przeliczeniu na cenę jednostkową opakowania i na kurację 3 miesięczną.

Podane składy pochodzą z ulotek wymienionych preparatów (na luty 2019 – należy pamiętać, że producenci czasem zmieniają skład swojego suplementu preparatu, dlatego poniższa lista jest aktualna na dzień publikacji; w miarę otrzymywania informacji o zmianach będziemy ją aktualizować, choć może się zdarzyć, że o zmianie nie będziemy poinformowani). Preparaty umieszczone są w tabeli w kolejności alfabetycznej.

 

Tabela 1. Porównanie składów suplementów diety / preparatów stosowanych w celu poprawy jakości nasienia – porównanie dotyczy zawartości pojedynczych tabletek/kapsułek/saszetek.

Androvit Plus Extrasperm FertilMan Plus Fertilovit MT Oligobs procrea.M Parenton Promen Proxeed plus Supramen
Zalecenia producenta do dziennego stosowania 1-2 kaps dziennie(poniższe wartości odnoszą się do 1 kapsułki) 1 kaps 2 x 2 tabl (poniższe wartości odnoszą się do 1 tabletki) 1 kaps 1 sasz + 1 kaps 2 kaps 1 kaps 2 sasz  (poniższe wartości odnoszą się do 1 saszetki) 2 x 2 kaps (poniższe wartości odnoszą się do 1 kapsułki)
wit. A 500µg *  800µg
wit. E (tokoferole) 4,5mg ******* 50mg 30mg 36mg 15mg 20mg 25mg
wit. B1 (tiamina) 0,7mg 5mg
wit. B2 (ryboflawina) 0,8mg 5mg
wit. B3 (niacyna) 9 mg ******** 18mg
wit. B5 (kwas pantotenowy) 3mg 10mg
wit. B6 (pirydoksyna) 0,9mg 10mg
wit. B9 (kwas foliowy)  200µg 400µg 400µg  200µg 200µg 200µg 50µg
wit. B12 (cyjanokobalamina) 0,5µg 60µg (1%) 1µg 1,5µg
biotyna (wit. B7) 50µg
wit. C 30mg 50mg 180mg 80mg 90mg 90mg
wit. D 12µg  5µg 12,5µg
cynk 6,38mg 10mg 15mg 10mg 15mg 5mg 15mg ** 10mg 5mg
selen 30µg 25µg 160µg  55µg 27,5µg 27,5µg 20µg *** 50µg 22,5µg
miedź 1mg  1mg 0,5mg
chrom 25µg
żelazo  7mg 15mg
magnez  56,25mg 56,25mg 60mg
żeń-szeń syberyjski 100mg
olej lniany 960mg ****
olej rybi 408mg
kwasy omega-3 230mg
DHA 200mg
fruktoza 1000mg
kwas cytrynowy 50mg
L-glutation 25mg  5mg 12,5mg
L-karnityna 100mg  ***** 1200mg 200mg 3000mg 51mg 1725mg ****** 125mg
acetyl-L-karnityna 500mg 62,5mg
L-ornityna
L-arginina  125mg 280mg 12,5mg
arginina 100mg
L-tauryna 50mg
tauryna 50mg 200mg 100mg
maca 100mg
koenzym Q10  15mg  40mg 15mg  30mg 20mg  25mg
likopen 4mg 1mg
foliany 50µg
mio-inozytol 125mg
Ekstrakt z korzenia szparaga groniastego 130mg
Ekstrakt z korzenia traganka błoniastego 75mg
Ekstrakt z kwiatu krokusa uprawnego 14mg
Ekstrakt z żywicy kadzidłowca 25mg

* mcg ekwawalentu retinolu; ** glukonian cynku; *** selen stanowi 0,1% drożdży selenowych; **** w tym kwasy tłuszczowe omega-3 – 480mg; ***** w formie winianu; ****** w formie fumaranu; ******* mg ekwiwalenty alfa-tokoferolu; ******** mg ekwiwalentu niacyny
tabl – tabletka; kaps – kapsułka; sasz – saszetka

 

Tabela 2. Porównanie składów suplementów diety / preparatów stosowanych w celu poprawy jakości nasienia – porównanie dotyczy zalecanej przez producenta dziennej dawki.

Androvit Plus Extrasperm FertilMan Plus Fertilovit MT Oligobs procrea.M Parenton Promen Proxeed plus Supramen
Zalecenia producenta do dziennego stosowania 1-2 kaps  (poniższe wartości odnoszą się do 2 kapsułek) 1 kaps 2 x 2 kaps (poniższe wartości odnoszą się do zalecanej porcji) 1 kaps 1 sasz + 1 kaps 2 kaps 1 kaps 2 sasz  (poniższe wartości odnoszą się do zalecanej porcji) 2 x 2 kaps (poniższe wartości odnoszą się do zalecajen porcji)
wit. A 1000µg *  800µg
wit. E (tokoferole) 9mg ******* 50mg 30mg 36mg 15mg 20mg 100mg
wit. B1 (tiamina) 1,4mg  5mg
wit. B2 (ryboflawina) 1,6mg 5mg
wit. B3 (niacyna) 18 mg ******** 18mg
wit. B5 (kwas pantotenowy) 6mg 10mg
wit. B6 (pirydoksyna) 1,8mg 10mg
wit. B9 (kwas foliowy)  400µg 400µg 400µg  200µg 200µg 400µg 200µg
wit. B12 (cyjanokobalamina) 1µg 60µg (1%) 1µg 3µg
biotyna (wit. B7) 100µg
wit. C 60mg 50mg 180mg 80mg 90mg 180mg
wit. D 12µg  5µg 50µg
cynk 12,76mg 10mg 15mg 10mg 15mg 10mg 15mg ** 20mg 20mg
selen 60µg 25µg 160µg  55µg 27,5µg 55µg 20µg *** 100µg 90µg
miedź 2mg  1mg 2mg
chrom 50µg
żelazo  14mg 15mg
magnez  113mg 56,25mg 60mg
żeń-szeń syberyjski 100mg
olej lniany 960mg ****
olej rybi 408mg
kwasy omega-3 230mg
DHA 200mg
fruktoza 2000mg
kwas cytrynowy 100mg
L-glutation 25mg  5mg 50mg
L-karnityna 100mg  ***** 1200mg 200mg 3000mg 102mg 3450mg ****** 500mg
acetyl-L-karnityna 1000mg 250mg
L-ornityna
L-arginina  125mg 280mg 50mg
arginina 100mg
L-tauryna 50mg
tauryna 100mg 200mg 100mg
maca 200mg
koenzym Q10  15mg  40mg 15mg  30mg 40mg 100mg
likopen 4mg 4mg
foliany 200µg
mio-inozytol 500mg
Ekstrakt z korzenia szparaga groniastego 260mg
Ekstrakt z korzenia traganka błoniastego 150mg
Ekstrakt z kwiatu krokusa uprawnego 28mg
Ekstrakt z żywicy kadzidłowca 50mg

* mcg ekwawalentu retinolu; ** glukonian cynku; *** selen stanowi 0,1% drożdży selenowych; **** w tym kwasy tłuszczowe omega-3 – 480mg; ***** w formie winianu; ****** w formie fumaranu; ******* mg ekwiwalenty alfa-tokoferolu; ******** mg ekwiwalentu niacyny
tabl – tabletka; kaps – kapsułka; sasz – saszetka

 

Tabela 3. Orientacyjne ceny preparatów / suplementów diety na poprawę jakości nasienia – w ujęciu cen za opakowanie oraz za miesięczną kurację (ceny zaczerpnięte są ze sklepów i aptek internetowych na dzień 6.02.2019r. – nie należy ich w żadnym wypadku traktować jako oferty handlowej).

Androvit Plus Extrasperm FertilMan Plus Fertilovit MT * Oligobs procrea.M Parenton Promen Proxeed plus Supramen
Zalecenia producenta do dziennego stosowania 1-2 kaps 1 kaps 2 x 2 tabl 1 kaps 1 sasz + 1 kaps 2 kaps 1 kaps 2 sasz 2 x 2 kaps
Wielkość opakowania 30 kapsułek 30 kapsułek 120 tabletek 90 tabletek 30 saszetek + 30 kapsułek 60 kapsułek 30 kapsułek 2 x 30 saszetek  60 kapsułek lub 120 kapsułek
Cena za opakowanie

 

17 – 37 PLN 40 PLN 148-189 PLN 120 PLN 170 PLN 47-100 PLN 20-45 PLN 370 PLN 99 i 168 PLN
Cena za miesięczną kurację 17 – 74 PLN (w zależności od liczby spożywanych kapsułek) 40 PLN 148-189 PLN 40 PLN 170 PLN 47-100 PLN 20-45 PLN 370 PLN (lub mniej przy zakupie większych opakowań) 168   PLN

* Jest także preparat Fertilovit M Plus o poszerzonym składzie, ale i znacznie wyższej cenie
tabl – tabletka; kaps – kapsułka; sasz – saszetka

Komentarze (0)

Tags: , ,

Ocena równowagi oksydoredukcyjnej w nasieniu

Opublikowany w 26 lutego 2019 przez eliza

Stres oksydacyjny w nasieniu odzwierciedla zachwianie równowagi pomiędzy poziomem reaktywnych form tlenu (więcej na ten temat pisaliśmy tutaj: Reaktywne formy tlenu – stres oksydacyjny w nasieniu) oraz innych utleniaczy a biologicznym systemem zdolności oksydoredukcyjnej (neutralizacji reaktywnych form tlenu) lub zdolności do naprawy wynikającej z tego typu uszkodzeń (na ten temat było już trochę tutaj: TRAP – ocena całkowitej zdolności antyoksydacyjnej nasienia). Zaburzenia stanu równowagi redox (redukcja-utlenianie) komórek może prowadzić do szkodliwego wpływu na komórkę (w tym także na plemniki) wliczając w to utlenianie białek, peroksydację lipidów oraz fragmentację DNA. O ile reaktywne formy tlenu w pewnych ilościach są w komórce niezbędne, o tyle ich nadmiar (szczególnie niekontrolowany) może doprowadzić nawet do śmierci komórki.

Poza tym, że obecność wolnych rodników oraz zdolność organizmu do ich „wymiatania” są osobnymi parametrami, o tyle potencjał oksydacyjno-redukcyjny (ORP) został opisany jako zintegrowana miara równowagi pomiędzy całkowitą aktywnością utleniaczy (tj. formy reaktywnego tlenu (ROS), utlenionych tioli, rodników ponadtlenkowych, rodników hydroksylowych, nadtlenku wodoru, tlenku azotu, nadtlenoazotynu, jonów metali przejściowych, itd.) a całkowitą aktywnością czynników redukujących (tj. wolnych tioli, askorbinianu, α-tokoferolu, β-karotenu, kwasu moczowego, itd.). Stąd też ORP okazał się być dość przydatną miarą, ponieważ łączy w sobie dwa parametry, które w sumie nie powinny być analizowane oddzielnie.

Niedostateczną ilość czynników redukujących (antyoksydantów) można suplementować (wit. C, E, A) lub za pomocą preparatów dedykowanych do takiej terapii (rozległy artykuł nt. zastosowania antyoksydantów w leczeniu niepłodności u mężczyzn można znaleźć tutaj: Rola antyoksydantów w leczeniu niepłodności u mężczyzn). Natomiast w pewnych przypadkach nadmiernej suplementacji może dojść do innego niekorzystnego efektu – do nadmiernego obniżenie potencjału oksydoredukcyjnego. Jest to niekorzystne ponieważ większość fizjologicznych procesów (w tym proces zapłodnienia) wymaga pewnej określonej ilości wolnych rodników oraz prawidłowego przebiegu procesów związanych z utlenianiem. W takich przypadkach równowaga oksydoredukcyjna nasienia jest praktycznie poza dolnym zakresem możliwości oznaczania w stosowanych testach diagnostycznych.

Potencjału oksydo-redukcyjny w nasieniu (ORP) jest wyrażany w miliVoltach (mV) natomiast wartość skorygowanego potencjału oksydo-redukcyjnego (sORP) w mV/106/ml uwzględnia koncentrację plemników w badanej próbce. Do celów diagnostycznych za górną granicę sORP dla mężczyzn w przedziale wiekowym 21-45 lat przyjmuje się 1,38 mV/106/ml sORP.

Należy zauważyć, że w wielu doniesieniach pomiar stresu oksydacyjnego, czy równowagi oksydoredukcyjnej korelowany jest z jakością chromatyny plemnikowej (DFI) – im wyższy stres oksydacyjny, tym wyższy współczynnik DFI. Trzeba jednak pamiętać, że stres oksydacyjny to tylko jedna z wielu znanych przyczyn uszkodzenia DNA. Z tego względu badanie ORP nie może zastąpić badania określającego indeks fragmentacji DNA (DFI). Jednak w przypadku gdy DFI jest większe niż 30% to wskazane jest wykonanie oznaczenia ORP, w celu upewnienia się, czy to właśnie stres oksydacyjny jest w danym przypadku przyczyną podwyższonego DFI. Jeśli wynik sORP jest nieprawidłowy, właściwa suplementacja połączona z ewentualną zmianą stylu życia pacjenta w celu zmniejszenia narażenia na wolne rodniki, może także z czasem pozytywnie wpłynąć na taki parametr jak indeks fragmentacji chromatyny plemnikowej. Należy jednak mieć na uwadze, że jeśli zaburzenie budowy chromatyny plemnikowej jest wywołane innymi czynnikami to taka suplementacja antyoksydacyjna nie przyniesie oczekiwanych korzyści.

Innymi częstym wskazaniem do wykonania testu oceniającego równowagę oksydoredukcyjną są infekcje zwłaszcza z obecnymi w nasieniu leukocytami – ten temat dogłębnie był już poruszany w tym artykule: Reaktywne formy tlenu, leukocytospermia i jakość nasienia).

Poza tym zachwianie równowagi redoks można podejrzewać u pacjentów palących,  z astenozoospermią, żylakami powrózka nasiennego, lub narażonych na zawodowe lub środowiskowe czynniki ryzyka.

Z technicznego punktu widzenia – testu tego nie można wykonać jeśli koncentracja plemników jest mniejsza niż 1 mln/ml lub jeśli lepkość próbki jest znacznie zwiększona.

Gdzie można wykonać badanie potencjału redox w nasieniu, ROS, TRAP: kliknij tutaj

Opracowanie: dr hab. n. med. Katarzyna Marchlewska

Komentarze (0)

Tags: ,

Obecność wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) w nasieniu jest związana z obniżoną ruchliwością plemników i podwyższoną fragmentacją ich DNA

Opublikowany w 08 stycznia 2019 przez eliza

Wirus brodawczaka ludzkiego (human papilloma virus) znany jako HPV należy do rodziny papillomawirusów. Zakażenie tym wirusem przenoszone jest drogą płciową i w wielu przypadkach przebiega bezobjawowo, przy czym ocenia się, że zakażenie HPV przechodzi większość ludzi. Wyróżnia się nawet do 100 typów tego wirusa, z czego część nazywana jest hrHPV (czyli high-risk HPV). Ta właśnie grupa „wysokiego ryzyka” przyczynia się do powstawania nowotworów (m. in. szyjki macicy, sromu, pochwy czy prącia).

Grupa włoskich naukowców dokonała ciekawej obserwacji, że obecność wirusa HPV w nasieniu jest związana z obniżoną ruchliwością plemników oraz ze wzrostem odsetka plemników o nieprawidłowym indeksie fragmentacji DNA plemnikowego. Przebadali oni ponad 700 pacjentów z par zgłaszających się z powodu problemów z płodnością. Wirusa wykryto w nasieniu 15,5% badanych pacjentów, z czego 11% miało genotypy HPV określane jako high risk. Poza różnicami w parametrach nasienia pomiędzy grupą pacjentów HPV dodatnich i HPV ujemnych, nie wykazano różnic w ocenie klinicznej i w badaniach hormonalnych pomiędzy tymi grupami, które mogłyby tłumaczyć różnice w jakości nasienia.

Opracowanie: Eliza Filipiak (dr n. med.)
Na podstawie: High-risk human papillomavirus in semen is associated with poor sperm progressive motility and a high sperm DNA fragmentation index in infertile men. Hum Reprod. 2018 Dec 4. Boeri L, Capogrosso P, Ventimiglia E, Pederzoli F, Cazzaniga W, Chierigo F, Pozzi E, Clementi M, Viganò P, Montanari E, Montorsi F, Salonia A.

Komentarze (0)

chromatyna plemnikowa SCSA wynik nieprawidlowy

Tags:

Badanie fragmentacji DNA plemników metodą SCSA na cytometrze przepływowym

Opublikowany w 03 stycznia 2019 przez eliza

 Badanie uszkodzeń struktur DNA plemników znane jest w świecie medycznym od lat, jednak wciąż w wielu przypadkach u pacjentów zlecane są jedynie ogólne badania nasienia, takie jak ocena koncentracji plemników, ich liczby, ruchliwości czy morfologii. Zarówno wiele starszych jak i nowych publikacji naukowych sugeruje, by ocenę fragmentacji DNA plemników włączyć do diagnostyki męskiej płodności. Dlaczego? Ponieważ ilość procentowej zawartości uszkodzeń DNA plemników jest jednym z kluczowych czynników mających wpływ na zapłodnienie i rozwój zarodka. Im więcej uszkodzeń, tym gorsza jakość męskich komórek rozrodczych. Im jest ich mniej, tym szansa na uzyskanie upragnionej, prawidłowej ciąży jest większa. Plemnik posiadający liczne uszkodzenia w DNA może być zdolny do zapłodnienia komórki jajowej, jednak uszkodzone DNA będzie miało negatywny wpływ na rozwój zarodka i płodu, a także zdrowie potomstwa w przyszłości.

Dlaczego więc badanie to nie jest wykonywane częściej? Być może jest to związane z utrudnioną dostępnością do tego testu, zbyt długim okresem oczekiwania na wynik w niektórych przypadkach czy też poprawnym wykonaniem badania na etapie laboratoryjnym, co nierozerwalnie połączone jest z wiarygodnością wyniku.

Na rynku diagnostyczno-naukowym dostępnych jest kilka rodzajów testów oceniających integralność DNA w plemnikach. Do najczęściej stosowanych zaliczamy test COMET, test TUNEL, test SCD (ang. sperm chromatin dispersion) oraz test SCSA (ang. Sperm Chromatin Structure Assay). Spośród nich, w rutynowej diagnostyce pacjentów najczęściej dostępne są dwa modele oceny uszkodzeń DNA w plemnikach – metoda mikroskopowa SCD oraz cytometryczna SCSA. Badanie uszkodzeń DNA metodą SCSA jest testem, który odznacza się wysoką czułością i wiarygodnością. Podczas gdy w mikroskopie świetlnym badanych jest zwykle najwyżej kilkaset plemników, metoda cytometrii umożliwia sprawdzenie kilku tysięcy komórek. Pomiar cytometrem przepływowym dokonywany jest dwukrotnie, a analizie podlega 10 tysięcy plemników. Badanie można wykonać zarówno ze świeżego materiału jak i z rozmrożonej porcji nasienia. Do każdej próbki nasienia, po jej wstępnym przygotowaniu, dodawany jest roztwór o bardzo niskim pH, który dziurawi błonę komórkową plemników. Następnie do badanego materiału dodaje się specjalny barwnik – oranż akrydyny, który wnika przez powstałe otwory i łączy się z DNA komórki. Jeżeli w plemniku struktura nici DNA jest prawidłowa, barwnik wysyła zielone światło fluorescencyjne. Gdy nić DNA jest pojedyncza, czyli uszkodzona, emitowane jest światło czerwone. Odczyt dokonywany na cytometrze pozwala bardzo wyraźnie oddzielić oba te świecenia i w ten sposób uzyskać czytelny wynik. Oranż akrydyny jest barwnikiem fluorescencyjnym, który w zależności od miejsca połączenia się ze strukturami DNA będzie emitował fale o różnej długości. Te dwa rodzaje świecenia odczytywane są przez filtry i detektory cytometru. W przypadku fluorescencji czerwonej jest to filtr odczytujący fale o długości 630 nm, a przy zielonej filtr zbierający sygnały w pasmach od 515 do 530 nm.

Dodatkowo, dzięki metodzie cytometrycznej można ocenić tzw. dojrzałość chromatyny plemnikowej (HDS, ang. High DNA Stainability). Plemniki z niedojrzałą chromatyną plemnikową to takie które w metodzie cytometrycznej barwią się najsilniej (i najsilniej „świecą”). W jądrach komórkowych tych plemników DNA nie jest dostatecznie mocno „upakowane” (pomimo, że nie jest pofragmentowane) tak jak w plemnikach prawidłowych, więc tym samym plemniki z tej populacji nie są w pełni zdolne do zapłodnienia komórki jajowej. W badaniu cytometrycznym zakres HDS jest ustalany w oparciu o próbki referencyjne i powinien wynosić < 15%.

Zakresy referencyjne stosowane w metodzie SCSA dla DFI (fragmentacji DNA plemników) wyglądają następująco:

* 0% – 15% – bardzo wysoki potencjał do zapłodnienia
* 16% – 29% – średni potencjał do zapłodnienia
* powyżej 30% – bardzo niski potencjał do zapłodnienia

Jeżeli „tylko” około 30% plemników ma uszkodzoną strukturę DNA, to dlaczego pozostałe 70% nie jest zdolne do prawidłowego zapłodnienia komórki jajowej? Autorzy metody sugerują tutaj fenomen góry lodowej – fizyczno-chemiczne oddziaływania odczynników na plemniki są wystarczające jedynie do ujawnienia się 30% uszkodzonych komórek. Jest jednak wysoce prawdopodobne, że ten sam typ uszkodzeń występuje w całej populacji plemników, w mniejszym nasileniu, ale nadal wystarczającym, by powodować problemy z płodnością. Stąd też, przy wysokim procencie uszkodzeń w DNA częste są trudności z naturalnym zajściem w ciążę, obserwuje się obumieranie zarodków przy procedurach IVF, a w przypadku zapłodnienia – dochodzi do poronień na wczesnym etapie ciąży.

Warto więc pomyśleć nad włączeniem testu fragmentacji DNA plemników do rutynowej diagnostyki pacjentów, nawet wtedy, gdy wyniki ogólnych badań nasienia nie sugerują żadnych nieprawidłowości. Warto również wybrać metodę badania, która da lekarzowi prowadzącemu wiarygodne, przydatne informacje do dalszego postępowania leczniczego.

Przykładowe wyniki:

Wynik nieprawidłowy (bardzo wysokie DFI – 82,2%)

chromatyna plemnikowa SCSA wynik prawidlowy

 

 

 

Wynik prawidłowy (DFI -13%)

 

chromatyna plemnikowa SCSA wynik prawidlowy

 

Wyżej prezentowane wyniki zawierają wykresy cytometryczne analizowanego materiału pacjenta. Wykres z lewej strony wyniku to tzw. „dot plot”, wykres od prawej to histogram.

Na „dot plocie” przedstawione są populacje plemników z prawidłowym i nieprawidłowym DNA rozdzielone na podstawie emisji fal świecenia oranżu akrydyny. Populacja komórek położona wzdłuż osi Y powinna być jak największa – do pewnej wysokości jest to populacja plemników z prawidłowym DNA (plemniki położone powyżej głównej populacji prawidłowych to plemniki z niedojrzałym DNA). Komórki położone wzdłuż osi X są plemnikami z uszkodzonym DNA. Im jest ich więcej, tym fragmentacja plemników większa.

Pierwszy z prezentowanych wyników obrazuje wynik pacjenta z DFI nieprawidłowym, natomiast wynik drugi z DFI w zakresie normy.

Histogram jest wykresem tworzonym na podstawie „dot plotów”. Obrazuje to samo, tylko w postaci pików.


Opracowanie:
mgr Barbara Kordalska, diagnosta laboratoryjny
mgr Edyta Kruzel-Szwaczka, specjalista z laboratoryjnej diagnostyki medycznej
Laboratorium CYTOLAB

Komentarze (0)

<!--:pl-->Dodatkowe testy i badania nasienia<!--:-->

Tags: , , , ,

Dodatkowe testy i badania nasienia

Opublikowany w 14 września 2011 przez blimusiek

Poza badaniem ogólnym nasienia (spermiogramem) laboratoria dysponują obecnie wieloma innymi możliwościami diagnostycznymi dopełniającymi diagnostykę niepłodności męskiej. Są to testy dodatkowe, które można wykonać na samych plemnikach, ale także na plazmie nasiennej (płynie nasiennym w którym zawieszone są plemniki). Każde z tych badań może mieć znaczenie diagnostyczne w ustalaniu przyczyn i leczeniu niepłodności męskiej. Pomimo występowania pewnych korelacji pomiędzy wynikami niektórych z tych badań, właściwie nigdy nie ma gwarancji, że przy prawidłowych wynikach niektórych badań inne nie wskażą jakiejś nieprawidłowości. Z tego też względu warto poszerzać diagnostykę nasienia o inne badania, w miarę wskazań medycznych oraz przedłużających się problemów z płodnością pary.

Badanie ogólne (analiza makroskopowa i mikroskopowa)

Badanie ogólne (seminogram) jest podstawowym badaniem jakości nasienia. Obejmuje ono ocenę cech makroskopowych, takich jak objętość, lepkość, pH, kolor, zapach oraz parametrów mikroskopowych: liczebności, żywotności, ruchliwości i budowy (inaczej morfologii) plemników. Zobacz także inne artykuły w tym temacie: O badaniu nasienia oraz Pytania pacjentów dotyczące badania nasienia.

Gdzie wykonać: link

MAR Test (obecność przeciwciał przeciwplemnikowych w nasieniu)

Test MAR (ang.: mixed antiglobulin reaction) służy do wykrywania przeciwciał przeciwplemnikowych w nasieniu. Jeśli  przeciwciała te są obecne, to znajdują się na powierzchni plemników. Test MAR może wykrywać zarówno przeciwciała klasy IgG i IgA (zależy to od zastosowanego zestawu). To, jakie przeciwciała były wykrywane powinno być zapisane na wyniku. Test ten można stosować rutynowo u wszystkich pacjentów lub też w przypadkach, kiedy podejrzewa się niepłodność o podłożu immunologicznym (słaba ruchliwość plemników, czy aglutynacja plemników odnotowane w ogólnym badaniu nasienia). Test MAR polega na tym, że do próbki nasienia dodaje się kuleczki lateksu pokryte przeciwciałami IgA lub IgG oraz mieszaninę przeciwciał anty IgA lub anty IgG. Jeżeli na plemnikach także występują przeciwciała IgA lub IgG, to dochodzi do połączenie plemników z kuleczkami, co obserwuje się w mikroskopie. Wynik powyżej 50% plemników związanych z kuleczkami traktuje się jako pozytywny i oznacza on obecność przeciwciał przeciwplemnikowych w ilości zaburzającej funkcję plemników (możliwość przenikania przez śluz szyjki macicy, a także zdolność do zapłodnienia). Test ten można wykonywać jedynie wtedy, gdy w nasieniu znajdują się plemniki wykazujące ruch. Zobacz także: Co to jest niepłodność autoimmunologiczna?

Gdzie wykonać: link

Immunobead Test

Test Immunobead nie jest wykonywany ze świeżej próbki nasienia, ale z nasienia specjalnie wcześniej przygotowanego, z którego usunięto elementy mogące maskować obecność przeciwciał. Dlatego jest on dokładniejszy niż test MAR, pomimo iż jego wykonanie jest bardziej pracochłonne. Istnieją zarówno zestawy wykrywające przeciwciała typu IgA, jaki i typu IgG. Zasada działania testu jest podobna jak wyżej opisanego testu MAR (połączenie plemników z kuleczkami lateksu obserwuje się w mikroskopie). Ocena wyniku testu Immunobead także jest podobna: >=50% plemników związanych z kuleczkami oznacza wynik pozytywny wskazujący na występowanie przeciwciał przeciwplemnikowych w ilości zaburzającej funkcję plemników. Test ten można wykonywać jedynie wtedy, gdy w nasieniu znajdują się plemniki wykazujące ruch. Zobacz także: Co to jest niepłodność autoimmunologiczna?

Posiew i antybiogram

Posiew jest badaniem mającym na celu wykrycie mikroorganizmów (bakterii, grzybów) w materiale biologicznym np. w nasieniu, natomiast antybiogram określa wrażliwość tych drobnoustrojów na wybrane antybiotyki. Wynik posiewu obejmuje nazwę tego mikroorganizmu, natomiast wynik antybiogramu nazwę antybiotyku i poziom wrażliwości danego drobnoustroju na dany antybiotyk. Antybiogram wykonuje się tylko wtedy, gdy wyniki posiewu okażą się pozytywne, czyli jeśli w nasieniu zostanie znaleziony jakiś mikroorganizm. W przeciwnym razie nie ma możliwości wykonania antybiogramu, ponieważ nie ma drobnoustrojów, których wrażliwość na antybiotyki można by było zbadać. Z nasienia wykonuje się najczęściej posiew tlenowy, choć w wielu przypadkach uzasadnione jest dodatkowo wykonanie mykogramu oraz testów na takie drobnoustroje jak Ureaplasma i Mycoplasma. Zobacz także: Posiew nasienia,Posiew nasienia – dziwne wyniki i inne problemy oraz Czy zamiast posiewu z nasienia można wykonać posiew z moczu?

Gdzie wykonać: link

Chromatyna plemnikowa

Badanie chromatyny plemnikowej (zwane też SCSA – Sperm Chromatin Structure Assay) pozwala na ocenę jakości DNA w plemnikach za pomocą cytometrii przepływowej. Wynikiem badania jest tzw. indeks DFI (DNA Fragmentation Index), czyli odsetek plemników z uszkodzeniami DNA. Dodatkowo ocenie poddaje się stopień zaawansowania tych uszkodzeń (także wyrażany w procentach) oraz odsetek plemników z chromatyną niedojrzałą. DFI <15% traktowany jest jako wynik poprawny, natomiast DFI > 30% jest traktowany jako nieprawidłowy  (brak lub niski potencjał do zapłodnienia). Wartość FDI pomiędzy wymienionymi wielkościami procentowymi oznacza średni potencjał płodności (dzielony także na dwa dodatkowe przedziały: 15-24% – dobry i 25-30% – umiarkowany). Obecnie na rynku pojawiają się testy pozwalające na ocenę fragmentacji DNA pod mikroskopem, bez użycia specjalistycznej aparatury typu cytometr przepływowy. Zobacz także, więcej informacji na temat tego badania: Chromatyna plemnikowa.

Gdzie wykonać: link

Ocena białek jądrowych (nukleoprotein)

Za pomocą tego testu można wnioskować czy materiał genetyczny plemników jest zorganizowany prawidłowo i czy białka służące jego organizacji uległy protaminacji (czyli typowej dla plemników wymianie białek histonowych na protaminy). Materiał genetyczny w plemniku ma specjalną, niepodobną do komórek somatycznych organizację przestrzenną (upakowanie) – musi być bardzo silnie skondensowany. W pozostałych ludzkich komórkach organizacja DNA oparta jest na białkach histonowych, natomiast w plemnikach funkcję tę pełnią protaminy. Dzięki swoim właściwościom takim jak niska masa cząsteczkowa i wysokie pH protaminy zapewniają lepszą kondensację DNA, a przez to mniejsze rozmiary i większą stabilność jądra komórkowego. Proces protaminacji czyli zamiana histonów na protaminy zachodzi w końcowym etapie spermatogenezy w trakcie dojrzewania gamet męskich (plemników). Niewłaściwa protaminacja w plemnikach sprzyja uszkodzeniom DNA i może prowadzić do fragmentacji chromatyny jądrowej oraz apoptozy (programowana śmierć komórki). Ocena protaminacji wyrażana jest jako odsetek plemników o prawidłowej kondensacji jąder komórkowych oraz odsetek plemników niedojrzałych. Wartość referencyjna wynosi < 30% plemników niedojrzałych. W przypadku pacjentów z wynikami nieprawidłowej integralności chromatyny wynik oceny białek jądrowych / nukleoprotein pozwala odpowiedzieć na pytanie czy fragmentacja chromatyny plemnikowej ma charakter pierwotny czy wtórny. Zobacz także: Ocena protaminacji w jądrach komórkowych plemników

Test oksydoredukcyjny (Test ROS)

Test ten ma na celu określenie poziomu reaktywnych form tlenu, czyli tzw. ROS w nasieniu. Podwyższenie tego poziomu jest często związane z leukocytospermią, jednak w wielu przypadkach nie jest on w żaden sposób związany w wynikami ogólnego badania nasienia, natomiast ma znaczący wpływ na płodność męską (w wielu przypadkach niepłodności idiopatycznej przyczyną problemów jest właśnie podwyższony poziom ROS). Niewielka ilość wolnych rodników tlenowych (ROS) jest niezędna w nasieniu m.in. do aktywacji plemników, jednak podwyższona ilość ROS (a tym samym podwyższony wynik testu ROS) wpływa negatywnie na plemniki uszkadzając ich DNA i błonę komórkową, przez co pogarsza ich zdolność do zapłodnienia. Najlepiej jeśli test ROS jest wykonywany w połączeniu z oceną całkowitej zdolności antyoksydacyjnej plazmy nasienia (TRAP) i interpretacja obu tych wyników razem daje najpełniejszą informację o sytuacji pacjenta. Zobacz także: Reaktywne formy tlenu (ROS), leukocytospermia i jakość nasienia oraz Reaktywne formy tlenu (ROS) – stres oksydacyjny w nasieniu.

Gdzie wykonać: link

Ocena całkowitej zdolności antyoksydacyjnej plazmy nasienia (Test TRAP)

Wynik tego testu zwanego także „oceną zdolności wymiatania wolnych rodników” oraz TRAP (ang.: Total Reactive Antioxidant Potential) odzwierciedla zdolność nasienia do neutralizowania wolnych rodników (produkowanych m.in. przez leukocyty i same plemniki) obecnych w nasieniu. Zdolność ta zależna jest od ilości i aktywności antyoksydantów (przeciwutleniaczy) zawartych w plazmie nasienia i to jest właśnie przedmiotem pomiaru w tym teście.  Równowaga pomiędzy poziomem ROS (patrz Test ROS), a całkowitą zdolnością antyoksydacyjną nasienia jest kluczowa dla płodności męskiej. Test ROS powinien być interpretowany w połączeniu z wynikiem testu TRAP ponieważ podwyższony poziom ROS przy wysokiej zdolności antyoksydacyjnej nasienia jest mniej szkodliwy niż w przypadkach gdy całkowita zdolność antyoksydacyjna jest niska. Zobacz także: Reaktywne formy tlenu (ROS), leukocytospermia i jakość nasienia oraz Reaktywne formy tlenu (ROS) – stres oksydacyjny w nasieniu.

Gdzie wykonać: link

Ocena równowagi oksydoredukcyjnej (potencjału redox)

Potencjał redox w nasieniu uwzględnia oba opisane powyżej parametry (wyniki testu ROS i TRAP), czyli zarówno obecność wolnych rodników tlenowych w nasieniu, jak i obecność antyoksydantów, czyli możliwości układu do „radzenia sobie” z taką ilością rodników. Potencjału oksydo-redukcyjny w nasieniu (ORP) jest wyrażany w miliVoltach (mV) natomiast wartość skorygowanego potencjału oksydo-redukcyjnego (sORP) w mV/106/ml uwzględnia koncentrację plemników w badanej próbce. Do celów diagnostycznych za górną granicę sORP dla mężczyzn w przedziale wiekowym 21-45 lat przyjmuje się 1,38 mV/106/ml sORP. Zobacz także: Reaktywne formy tlenu (ROS) – stres oksydacyjny w nasieniu oraz Ocena równowagi oksydoredukcyjnej w nasieniu.

Gdzie wykonać: link

Test przeżywalności plemników (24-godzinny)

Test ten pozwala na ocenę przeżywalności plemników w specjalnym medium o składzie identycznym jak płyn jajowodowy, w temperaturze ciała, w kontrolowanych warunkach dostępu tlenu i dwutlenku węgla, po czasie 24 godzin (stosowane są także krótsze lub dłuższe okresy) od momentu oddania nasienia. Ze względu na brak wartości referencyjnych i ustalonych metod interpretacji test ten ma ograniczoną wartość diagnostyczną.

HBA (Hyaluronan Binding Assay – test wiązania z hialuronianem)

HBA jest testem „funkcjonalności” i dojrzałości plemników. Dojrzałe plemniki o prawidłowej fizjologii produkują białka, które mają zdolność łączenia się z kwasem hialuronowym (hialuronianem), który jest składnikiem otoczki komórki jajowej. W teście HBA kwas hialuronowy znajduje się na specjalnej płytce, na którą nakłada się próbkę nasienia i którą obserwuje się pod mikroskopem. Plemniki prawidłowe (dojrzałe i wykazujące prawidłowe funkcje) łączą się z kwasem hialuronowym i dzięki temu można je odróżnić od nieprawidłowych.  Interpretacja wyniku testu HBA zależna jest od wartości referencyjnych podanych przez producenta danego testu (powinny być podane na wyniku) i może wynosić np.: >=80% plemników związanych do płytki – wynik pozytywny (prawidłowa dojrzałość i funkcjonalność plemników), <80% plemników związanych z podłożem – obniżona dojrzałość i funkcjonalność plemników. Zobacz także, więcej informacji nt. tego badania: Test HBA (wiązania z hialuronianem).

Gdzie wykonać: link

LeucoScreen (test na obecność leukocytów peroksydazo-dodatnich)

W próbce nasienia poza plemnikami można znaleźć także inne komórki m.in. komórki okrągłe. Wśród komórek okrągłych mogą się znajdować leukocyty. Większość leukocytów w nasieniu to tzw. granulocyty, a rzadziej spotykane są limfocyty, monocyty i makrofagi. Cechą charakterystyczną granulocytów jest produkowanie enzymu zwanego peroksydazą. Dzięki obecności tego enzymu leukocyty mogą być wybarwione i można je odróżnić w preparacie mikroskopowym od innych komórek, które nie ulegają zabarwieniu. Obecność leukocytów peroksydazo-dodatnich (czyli barwiących się testem LeucoScreen) w liczbie >=1 mln/ml nazywana jest leukocytospermią. Może ona świadczyć o nieprawidłowościach w układzie rozrodczym męskim (np. infekcji), często koreluje z obniżonymi parametrami nasienia i powinna skłaniać do wykonania posiewu nasienia. Zobacz także: Leukocyty w nasieniuPosiew nasienia oraz Stany zapalne w męskim układzie rozrodczym.
WHO zaleca ocenianie obecności leukocytów w nasieniu jako standardową procedurę przy badaniu ogólnym nasienia, a nie jako procedurę dodatkową.

Chlamydia

Choć istnieje kilka testów na obecność bakterii z rodzaju Chlamydia to za najskuteczniejszy uważa się test metodą PCR. Inne dostępne testy metodami enzymatycznymi lub immunofluorescencyjnymi z wymazów z cewki moczowej lub z nasienia, czy też hodowla na specyficznych podłożach są mniej dokładne i nie zawsze pozwalają na wykrycie tej bakterii. Innym sposobem jest oznaczenie poziomu specyficznych przeciwciał we krwi. Zakażenia Chlamydiami dotyczą także kobiet. Bakterie te są niewykrywalne za pomocą tradycyjnego posiewu. Zobacz także: Chlamydioza: zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis

Gdzie wykonać: link

Postcoitial Test (Test PCT, test „po stosunku”)

Test ten wykonywany powinien być 9-14 godzin po stosunku, możliwie najbliżej momentu owulacji w cyklu menstruacyjnym kobiety. Ma on na celu ocenę wpływu śluzu szyjki macicy na ruchliwość plemników. Test PCT polega na pobraniu śluzu szyjkowego i jego obserwacji pod mikroskopem pod kątem obecności i ruchliwości plemników. Jeśli w polu widzenia mikroskopu (powiększenie 400x) widoczny jest choć 1 plemnik o ruchliwości progresywnej, oznacza to wynik pozytywny (brak „wrogości” śluzy szyjkowego i brak autoimmunizacji przeciwko plemnikom). Natomiast drgający, nieprogresywny ruch plemników może świadczyć o obecności przeciwciał na plemnikach lub w śluzie szyjkowym. Wielu klinicystów kwestionuje przydatność wyników tego testu w diagnostyce i leczeniu.

Gdzie wykonać: link

Analiza biochemiczna plazmy nasienia

W plazmie nasienia można oznaczyć obecność kilku substancji świadczących o prawidłowej lub zaburzonej funkcji poszczególnych gruczołów lub narządów męskiego układu płciowego. Pomimo dużej wartość diagnostycznej wymienionych poniżej oznaczeń, nie są one rutynowo stosowane w diagnostyce klinicznej (mała dostępność oznaczeń). Do najważniejszych znaczników biochemicznych należą:

  • cynk, kwas cytrynowy i fosfataza kwaśna, jako znaczniki czynności prostaty;
  • fruktoza, jako znacznik czynności pęcherzyków nasiennych;
  • enzym α-glukozydaza obojętna, jako znacznik czynności najądrzy i drożności dróg wyprowadzających nasienie.

Czytaj więcej o tych badaniach: link oraz zobacz gdzie można je wykonać: link

Badanie aktywności mitochondrialnej we wstawkach plemników

Opiera się ono o test cytochemiczny na mitochondrialne oksydoreduktazy zależne od NADH (test NADH-NBT; test formazanowy). W teście ocenia się zdolność oksydoredukcyjną w mitochondriach plemników na podstawie reakcji barwnej. Produktem reakcji są formazony o zabarwieniu granatowym lub ciemnofioletowym. Wynik testu widoczny jest jako zabarwienie wstawek plemników w tych plemnikach, u których mitochondria działają prawidłowo. Test ten nie ma ustalonych wartości referencyjnych, ani interpretacji, choć im wyższy odsetek plemników zawiera barwiące się wstawki tym lepiej.

Test akrozynowy

Pozwala na zmierzenie całkowitej aktywności akrozyny. Akrozyna jest to białko obecne w akrosomie dojrzałych plemników i uwalniane w trakcie reakcji akrosomalnej (czyli w czasie kontaktu z komórką jajową), które umożliwia trawienie osłonki przejrzystej komórki jajowej poprzedzające zapłodnienie.

 

Powyższa lista badań będzie stopniowo poszerzana.

 

Komentarze (1)

Micinski

Tags: ,

Chromatyna plemnikowa a szanse na powodzenie w metodach wspomaganego rozrodu (ICSI)

Opublikowany w 15 września 2011 przez blimusiek

Czy to w jakim stanie jest chromatyna plemnikowa ma wpływ na skuteczność zapłodnienia naturalnego, czy powodzenia metod wspomaganego rozrodu, takich jak inseminacja domaciczna (IUI), klasyczne zapłodnienie in vitro (IVF), czy docytoplazmatyczne wstrzyknięcie plemnika (ICSI)? Badanie przeprowadzone przez grupę polskich naukowców przyniosły pozytywną odpowiedź na to pytanie w części dotyczącej metod wspomaganego rozrodu. Badaniu poddano 60 par poddających się procedurze ICSI. Średni wiek mężczyzn wynosił 34 lata, natomiast kobiet 30,5 roku. W nasieniu pacjentów oceniano jakość chromatyny plemnikowej (współczynnik fragmentacji DNA, w skrócie DFI). Na podstawie uzyskanych wyników mężczyzn podzielono na dwie grupy: DFI <15% (39 mężczyzn ze średnim DFI 4%) oraz DFI >=15% (21 mężczyzn ze średnim DFI 23%). Współczynnik DFI poniżej 15% uznawany jest powszechnie za wynik prawidłowy, z dużymi szansami na skuteczne zapłodnienie.

Okazało się, że w grupie pierwszej, w której chromatyna plemnikowa była prawidłowa, uzyskano 11 ciąż (skuteczność prawie 30%), podczas gdy w grupie pacjentów z obniżonym współczynnikiem DFI uzyskano tylko 2 ciąże (10% skuteczności). Wyniki te sugerują, że wynik badania chromatyny plemnikowej pozwala na lepsze oszacowanie szans na powodzenie metody ICSI.

Gdzie wykonać badanie chromatyny plemnikowej: link

Opracowanie: Eliza Filipiak (dr n. med.)

Na podstawie: Micinski, P., Pawlicki, K., Wielgus, E., Bochenek, M., and Tworkowska, I. The sperm chromatin structure assay (SCSA) as prognostic factor in IVF/ICSI program. Reprod Biol 2009; 9, 65-70.

Micinski

Komentarze (0)

Tags: , ,

Palenie papierosów a chromatyna plemnikowa i jakość nasienia

Opublikowany w 15 września 2011 przez blimusiek

Pytanie, czy chromatyna plemnikowa i jakość nasienia są uszkadzane przez palenie papierosów nurtuje wiele par starających się o dziecko. Odpowiedzią na to pytanie mogą być wyniki uzyskane przez grupę chińskich naukowców, którzy przeprowadzili badania na temat wpływu palenia papierosów na wyniki analizy chromatyny plemnikowej – integralności DNA plemników oraz ich dojrzałości. Prawie 800 mężczyzn mających problemy z płodnością, których nasienie było analizowane na potrzeby tego badania podzielono na grupy w zależności od tego, jak dużo papierosów palili dziennie (= 20 papierosów dziennie), jak i od długości okresu przez który palili (= 10 lat). Mężczyźni niepalący stanowili osobną grupę. Za pomocą metody SCSA (badanie fragmentacji chromatyny plemnikowej) u mężczyzn w różnych grupach oceniano współczynnik DFI (indeks fragmentacji chromatyny) oraz dojrzałość plemników. Wyniki porównano z tradycyjnymi parametrami nasienia, takimi jak ruchliwość i morfologia plemników.

Okazało się, że w grupach mężczyzn palących ponad 20 papierosów dziennie oraz palących przez okres dłuższy niż 10 lat gorsza była ruchliwość progresywna oraz morfologia plemników. Ponadto pacjenci ci mieli mniejszą objętość nasienia. Dodatkowo wykazano, że chromatyna plemnikowa miała gorszą jakość (wyższy odsetek plemników z pofragmentowaną chromatyną oraz plemników niedojrzałych) u palaczy niż u mężczyzn niepalących, co świadczy o negatywnym wpływie palenia papierosów nawet w niewielkich ilościach i przez krótki czas na genetyczną jakość plemników.

Gdzie wykonać badanie chromatyny plemnikowej: link

Opracowanie: Eliza Filipiak (dr n. med.)

Na podstawie: Niu, Z. H., Liu, J. B., Shi, T. Y., Yuan, Y., and Shi, H. J. [Impact of cigarette smoking on human sperm DNA integrity]. Zhonghua Nan Ke Xue  16, 300-304.

2 komentarze

Tags:

Chromatyna plemnikowa

Opublikowany w 07 lutego 2012 przez eliza

Chromatyna plemnikowa to inaczej mówiąc materiał genetyczny plemników wraz z towarzyszącymi mu białkami, które zapewniają jego odpowiednie ułożenie, tzw. „upakowanie”. W badaniu chromatyny plemnikowej interesujący jest jej stan, czyli czy jest ona właściwie zorganizowana i czy nie jest np. pofragmentowana (co może stać się np. na skutek podwyższonego potencjału oksydacyjnego nasienia, stanu zapalnego w nasieniu, nieprawidłowego dojrzewania komórki plemnikowej i skierowania go na drogę apoptozy, czy uszkodzeń plemnika powstałych po jego wyprodukowaniu). Obecnie w rutynowej diagnostyce nasienia stosuje sie dwie najbardziej popularne metody oceny chromatyny plemnikowej 1. SCSA – Sperm Chromatin Structure Assay, pozwalająca na ocenę DNA za pomocą cytometrii przepływowej oraz 2. metoda mikroskopowa. Wynikiem badania chromatyny plemnikowej jest tzw. indeks DFI (DNA Fragmentation Index), czyli odsetek plemników z uszkodzeniami DNA. Dodatkowo w metodzie SCSA ocenie poddaje się stopień zaawansowania tych uszkodzeń (także wyrażany w procentach) oraz odsetek plemników z chromatyną niedojrzałą. DFI <15% traktowany jest jako wynik poprawny, natomiast DFI > 30% jest traktowany jako nieprawidłowy  (brak lub niski potencjał do zapłodnienia). Wartość DFI pomiędzy wymienionymi wielkościami procentowymi oznacza średni potencjał płodności (dzielony także na dwa dodatkowe przedziały: 15-24% – dobry i 25-30% – umiarkowany). Zobacz także: Chromatyna plemnikowa

Komentarze (0)

Zapisz się do naszego newslettera

Aby zapisać się do newslettera, wpisz swój adres email poniżej. Otrzymasz email z informacją, jak potwierdzić subskrypcję.

Filmy